แบ่งงานใหญ่เป็นขั้นที่มองเห็นได้
งานใหญ่จนมองไม่ออกว่าควรเริ่มลงมือตรงไหนก่อน
งานใหญ่รู้สึกหนักเพราะมองไม่เห็นขอบของมัน วิธีแก้คือเปลี่ยนมันเป็นรายการสั้น ๆ ของขั้นที่มองเห็นได้ แล้วทำเฉพาะขั้นแรก คุณไม่ต้องแบกงานทั้งก้อนไว้ในหัว
NHS แนะนำให้แบ่งงานใหญ่เป็นขั้นเล็ก ๆ เป็นหนึ่งในวิธีจัดการความเครียด1 บทความนี้แสดงวิธีทำในเวลาประมาณสิบนาที
อะไรทำให้ขั้นหนึ่ง “มองเห็นได้”
ขั้นที่มองเห็นได้คือสิ่งที่ถ่ายวิดีโอได้ ใครดูก็เห็นว่าคุณกำลังทำอะไร
“เขียนรายงาน” ไม่ใช่ขั้นที่มองเห็นได้ แต่ “เปิดเอกสารแล้วพิมพ์หัวข้อห้าข้อ” ใช่ “ทำความสะอาดบ้าน” ก็ไม่ใช่ แต่ “เอาของทุกอย่างบนโต๊ะอาหารใส่ตะกร้า” ใช่
ถ้าขั้นไหนขึ้นต้นด้วยคำว่าวางแผน จัดการ จัดเตรียม หรือเตรียม แสดงว่ามันซ่อนขั้นเล็ก ๆ ไว้หลายขั้น แบ่งต่อจนขึ้นต้นด้วยคำกริยาธรรมดา เช่น เปิด เขียน โทร ยก หรือล้าง
ลองทำดู: จากงานหนักชิ้นเดียวสู่รายการสั้น ๆ
ใช้ได้กับงานโรงเรียน รายงานที่ทำงาน และงานบ้าน
- เขียนงานทั้งหมดเป็นหนึ่งบรรทัดไว้ด้านบนของหน้า
- ด้านล่างให้เขียนทุกขั้นที่นึกออก เรียงอย่างไรก็ได้
- เขียนขั้นที่คลุมเครือใหม่ให้ขึ้นต้นด้วยคำกริยาธรรมดา
- ใส่เลขตามลำดับที่คุณจะทำจริง
- วงขั้นที่หนึ่ง ทำเฉพาะขั้นนั้น
เมื่อขั้นแรกเสร็จ ให้ติ๊ก ค่อยดูขั้นที่สองเมื่อรู้สึกอยากดู เครื่องหมายติ๊กอาจพอให้คุณไปต่อ
ตัวอย่าง: เตรียมบ้านก่อนสงกรานต์
“เตรียมบ้านรับญาติช่วงสงกรานต์” เป็นงานที่ค้างได้ทั้งสัปดาห์ นี่คือหน้าตาเมื่อแบ่งแล้ว
- ถอดปลอกหมอนอิงใส่เครื่องซักผ้า
- เช็ดประตูหน้าบ้านและที่วางรองเท้า
- เทของชั้นบนสุดของตู้ครัวออก
- เขียนรายการซื้อของสำหรับทำกับข้าวเลี้ยงญาติ
- ส่งข้อความ WhatsApp ถามน้องสาวว่าใครจะเอาเก้าอี้เพิ่มมา
ทุกบรรทัดทำได้โดยไม่ต้องตัดสินใจเรื่องอื่น คุณทำอย่างหนึ่งระหว่างหุงข้าว และอีกอย่างหลังมื้อเย็น งานไม่ใช่ก้อนเมฆอีกต่อไป แต่เป็นรายการ
ควรหยุดแบ่งเมื่อไหร่
หยุดเมื่อคุณเริ่มขั้นนั้นได้โดยไม่รู้สึกกลัวหรือสับสน ถ้ายังรู้สึกอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้แบ่งอีกหนึ่งครั้ง
อย่าวางแผนเกิน สิบถึงสิบห้าขั้นถือว่ามากสำหรับงานหนึ่งงาน ถ้ารายการยาวกว่านั้น ให้จัดขั้นเป็นสองหรือสามช่วง และเขียนเฉพาะช่วงแรก คุณเขียนช่วงถัดไปได้เมื่อไปถึง
ถ้าติดอยู่ที่ขั้นแรกล่ะ
ย่อขั้นแรกเหลือสองนาที เปิดไฟล์แล้วอ่านชื่อเรื่อง หยิบจานหนึ่งใบ ตั้งเวลาและหยุดเมื่อเสียงดัง
ถ้ายังขยับไม่ได้ ปัญหาอาจเป็นข้อมูลที่ขาดหรือลำดับที่ไม่ชัด บทความต้องรอข้อมูลก่อน ทำอะไรได้บ้าง ช่วยได้ เช่นเดียวกับระบายความคิด ที่ช่วยเอาความกังวลออกจากหัวไปไว้บนหน้าจอ
ปรับให้เข้ากับสัปดาห์ของคุณ
ถ้าเวลาของคุณมาเป็นช่วงสั้น ๆ ระหว่างประชุมหรือพักที่โรงงาน ให้จับคู่แต่ละขั้นกับแต่ละช่วง ขั้นสิบนาทีเข้ากับช่วงว่างสิบนาที
ถ้าแรงน้อย เลือกขั้นที่มองเห็นได้ซึ่งง่ายที่สุดก่อน เครื่องหมายติ๊กบนขั้นง่ายก็นับ
ก้าวต่อไป
หน้าเริ่มลงมือทำงานที่ผัดมานาน รวมบทความสำหรับทุกช่วงที่ติดขัด ถ้าทุกขั้นดูพึ่งพากัน อ่านเลือกจุดเริ่มเมื่อทุกอย่างเกี่ยวโยงกัน
สำหรับงานบ้านโดยเฉพาะ ลองเริ่มงานบ้านโดยไม่ต้องวางแผนทั้งบ้าน
เมื่อรายการพร้อม คุณอาจนั่งเงียบเจ็ดนาทีก่อนขั้นแรก การทำสมาธิแบบมีเสียงนำของสัทคุรุ (Sadhguru) ในแอป Miracle of Mind ซึ่งใช้ได้ฟรี เป็นอีกวิธีหนึ่งที่เลือกได้
คำถามที่พบบ่อย
ขั้นที่มองเห็นได้คืออะไร
คือขั้นที่ถ่ายวิดีโอได้ ใครดูก็เห็นว่ามือหรือหน้าจอของคุณกำลังทำอะไร เช่น เปิดไฟล์ พิมพ์หัวข้อ หรือวางจานลงในอ่าง คำอย่างวางแผน จัดการ หรือแก้ให้เรียบร้อย ไม่ใช่ขั้นที่มองเห็นได้ จึงต้องแบ่งต่อ
แต่ละขั้นควรเล็กแค่ไหน
เล็กพอที่จะรู้ว่าเริ่มอย่างไรโดยไม่ต้องคิดมาก ถ้ายังอยากเลื่อนไปก่อน ให้ตัดอีก ขั้นส่วนใหญ่ใช้เวลาห้าถึงยี่สิบนาที แต่ไม่มีขนาดตายตัว เลือกขนาดที่ทำให้การเริ่มรู้สึกง่าย
ถ้ารายการยาวจนดูเยอะเกินไปล่ะ
ให้ตัวเองเห็นแค่สามขั้นถัดไป ซ่อนที่เหลือไว้ในอีกหน้าหรือพับกระดาษ รายการยาวอาจดึงความรู้สึกหนักกลับมา คุณต้องเห็นแค่พอจะทำขั้นถัดไป เพิ่มขั้นเมื่อทำชุดแรกเสร็จ
การแบ่งงานเป็นขั้นทำให้ใช้เวลานานขึ้นไหม
อาจเพิ่มเวลาสองสามนาทีตอนต้น แต่มักประหยัดเวลาภายหลัง เพราะคุณไม่ต้องคอยสงสัยว่าจะทำอะไรต่อ และไม่ต้องหยุด ๆ เริ่ม ๆ เพราะไม่มีลำดับชัด เวลาวางแผนสองสามนาทีคุ้มค่ากลับมาเร็ว
แหล่งข้อมูล
อ่านต่อ
ก่อนติ๊กขั้นแรก การทำสมาธิแบบมีเสียงนำสั้น ๆ กับสัทคุรุ (Sadhguru) ช่วยให้ความรู้สึกว่างานทั้งก้อนถล่มลงมาพร้อมกันเงียบลง