ใกล้ชิดครอบครัวที่อยู่ไกลกัน
ครอบครัวกระจายอยู่คนละเมืองคนละประเทศ และคุณอยากใกล้ชิดแบบที่พอดี
การใกล้ชิดครอบครัวที่อยู่ไกลต้องการจังหวะ ไม่ใช่เวลามาก เลือกวิธีติดต่อเล็ก ๆ ที่สม่ำเสมอและคุณทำได้ แล้วปล่อยให้แค่นั้นก็เพียงพอ
แต่ละครอบครัวต่างกัน บ้านหนึ่งชอบส่งข้อความทุกวัน อีกบ้านชอบโทรตอนสุดสัปดาห์ ไม่มีแบบไหนใกล้ชิดกว่าแบบไหน
เมื่อไรที่ฉันอยากได้ความใกล้ชิดมากขึ้น
คุณอาจชอบอยู่กับตัวเอง แต่ก็ยังมีบางช่วงที่คิดถึงใครสักคน ช่วงเวลาเหล่านั้นเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ ไม่ใช่ปัญหาที่ต้องแก้
ลองถามตัวเองด้วยคำถามง่าย ๆ
- หลังอยู่คนเดียว ฉันรู้สึกได้พักหรือกระสับกระส่าย
- เห็นรูปจากบ้านแล้ว ฉันยิ้มหรือรู้สึกถูกดึง
- มีใครสักคนที่ฉันนึกถึงมากกว่าคนอื่นไหม
NHS ระบุว่าการเชื่อมต่อกับผู้อื่นเป็นหนึ่งในห้าขั้นเพื่อสุขภาพใจที่ดี1 แต่ความใกล้ชิดแค่ไหนที่พอดีกับคุณเป็นเรื่องส่วนตัว คนเงียบ ๆ ที่โทรหากันสัปดาห์ละครั้งอาจรู้สึกใกล้ชิดไม่แพ้คนในครอบครัวที่คึกคัก
อยู่ท่ามกลางผู้คนก็รู้สึกห่างได้ไหม
ได้ คุณนั่งอยู่ในบ้านที่แน่นไปด้วยญาติช่วงสงกรานต์หรือปีใหม่แล้วยังรู้สึกห่างจากทุกคนได้ และอยู่คนเดียวแต่รู้สึกใกล้ชิดกับคนที่คุยกันทุกไม่กี่วันก็ได้เช่นกัน
ความใกล้ชิดอยู่ที่ว่าคุณรู้สึกว่ามีคนเข้าใจหรือไม่ ไม่ใช่จำนวนคนในห้อง ถ้าคุณรู้สึกว่าไม่มีใครมองเห็นแม้อยู่กับคนอื่น การยอมรับกับตัวเองเป็นก้าวแรกที่ดี ไม่ได้แปลว่าคุณป่วย
ลองทำ: จังหวะรายสัปดาห์แบบเบา
ใช้เวลาราว 10 นาทีตลอดสัปดาห์ และไม่ต้องคุยสายยาว
- เลือกสองถึงสามคนที่อยากรักษาการติดต่อไว้
- แต่ละคน เลือกวิธีที่เหมาะกับทั้งสองฝ่าย เช่น ข้อความเสียง รูปถ่าย สายสั้น ๆ หรือคอมเมนต์ในกลุ่ม WhatsApp ของครอบครัว
- ตั้งเตือนในโทรศัพท์วันละหนึ่งคน เช่น เช้าวันอาทิตย์สำหรับพ่อแม่
- ส่งสิ่งเล็ก ๆ ประโยคอย่าง “เห็นอันนี้แล้วนึกถึงนะ” ก็พอ
- ผ่านไปสองสามสัปดาห์ สังเกตว่าคุณรอคอยคนไหน แล้วเก็บคนนั้นไว้
ถ้าต่างเวลาและงานเป็นอุปสรรคล่ะ
ถ้าพี่หรือน้องทำงานกะดึกอยู่อีกประเทศ ให้นัดช่วงเวลาประจำแทนการตามหากัน ข้อความเสียงเปิดฟังได้เมื่อแต่ละคนว่าง
คนทำงานเป็นกะใช้ช่วงพักสั้น ๆ ได้ ข้อความที่ส่งจากบันไดหนีไฟก็ยังเป็นข้อความ ทำให้ข้อความสั้นพอที่จะส่งได้ง่าย
ถ้าคุยกับครอบครัวแล้วตึงเครียด
บางครอบครัวมีเรื่องค้างคา การติดต่อจึงรู้สึกหนัก คุณทำให้เบาได้ คุยเรื่องกลาง ๆ และวางสายอย่างสุภาพเมื่อพร้อม ไม่ต้องคลี่คลายทุกเรื่องในสายเดียว
ถ้าการติดต่อทำให้คุณหม่นนานเกินไม่กี่วัน หรือความตึงเครียดในครอบครัวเกินรับไหว การพูดคุยกับคนนอกครอบครัวช่วยได้ หน้าความช่วยเหลือ บอกว่าควรเริ่มที่ไหน
ก้าวเล็ก ๆ ถัดไป
ถ้าคุณห่างจากเพื่อนด้วย แผนเล็ก ๆ เพื่อกลับไปติดต่อเพื่อนเก่า ใช้แนวทางเบา ๆ แบบเดียวกัน ส่วน การทบทวนสัปดาห์ธรรมดาอย่างสมดุล ช่วยให้เห็นว่าการติดต่อครั้งไหนทำให้สัปดาห์ของคุณสดใสขึ้น
เครื่องมือทบทวนรายสัปดาห์ มีที่ให้จดว่าคุณได้คุยกับใคร อ่านเรื่องที่เกี่ยวข้องเพิ่มได้ที่การสื่อสารและความสัมพันธ์ในชีวิตประจำวัน และหน้ารวมความสุข ความหมาย และความสัมพันธ์
ถ้าอยากได้ช่วงสงบสักครู่ก่อนหรือหลังคุยโทรศัพท์ การทำสมาธิแบบมีเสียงนำ 7 นาทีฟรีของสัทคุรุ (Sadhguru) ในแอป Miracle of Mind เป็นอีกตัวเลือกหนึ่ง ใช้หรือไม่ใช้ก็ได้
คำถามที่พบบ่อย
ควรติดต่อครอบครัวที่อยู่ไกลบ่อยแค่ไหน
ไม่มีตัวเลขที่ถูกต้อง บางบ้านคุยกันทุกวัน บางบ้านทุกไม่กี่สัปดาห์ และทั้งสองแบบใกล้ชิดได้เหมือนกัน เลือกจังหวะที่คุณทำได้โดยไม่รู้สึกเกร็ง แล้วค่อยปรับ ข้อความสั้น ๆ ที่ส่งจริงดีกว่าสายยาวที่เลื่อนไปเรื่อย ๆ
ถ้าฉันชอบอยู่คนเดียวและไม่ค่อยคิดถึงพวกเขาล่ะ
นั่นเป็นวิธีที่ใช้ได้ การชอบอยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าผิดปกติ คุณอาจเลือกติดต่อบ้างเพราะมันสำคัญกับอีกฝ่าย หรือเพราะพอเริ่มคุยแล้วก็ชอบ ทั้งหมดคุณเป็นคนเลือก ไม่ใช่การสอบ
ถ้าคุยโทรศัพท์แล้วไม่มีเรื่องจะพูดล่ะ
ลองแบ่งปันเรื่องเล็ก ๆ แทนการถามสารทุกข์สุกดิบ เช่น รูปมื้อกลางวัน ป้ายตลก ๆ หรือสภาพอากาศ ก็เริ่มบทสนทนาได้ หรือทำอะไรด้วยกันแบบห่างไกล เช่น ดูการแข่งขันเดียวกัน
อยู่ใกล้ครอบครัวก็รู้สึกห่างได้ไหม
ได้ การอยู่บ้านเดียวกันหรืออยู่ในกลุ่มแชตเดียวกันไม่ได้ทำให้รู้สึกใกล้ชิดเสมอไป ถ้าตรงกับคุณ ลองคุยเรื่องจริงสักหนึ่งเรื่อง แม้สั้น ๆ หรือคุยกับเพื่อนหรือนักให้คำปรึกษา
แหล่งข้อมูล
อ่านต่อ
ก่อนสายที่รู้สึกหนัก ๆ นาทีเงียบ ๆ สักพักอาจช่วยได้ และการทำสมาธิแบบมีเสียงนำเจ็ดนาทีฟรีของสัทคุรุ (Sadhguru) ในแอป Miracle of Mind เป็นทางหนึ่งที่เลือกใช้หรือไม่ก็ได้